Robert Anthony John Hewitt (ur. 12 stycznia 1940 w Dubbo) – południowoafrykański tenisista, do 1967 australijski, zwycięzca dziesięciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i sześciu w grze mieszanej, zdobywca Karierowego Wielkiego Szlema w deblu i mikście, triumfator ATP Finals w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów. W 1992 został przyjęty do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sław, z której w 2016 go wykluczono.
Życiorys Robert Hewitt urodził się w styczniu 1940 roku w Dubbo w Nowej Południowej Walii w Australii. W cyklu amatorskich rozgrywek tenisowych zaczął występować w wieku osiemnastu lat. W 1970 przeszedł na zawodowstwo. Największe osiągnięcia odnotował w grze podwójnej i mieszanej. W pierwszej konkurencji wygrał dziewięć turniejów wielkoszlemowych, w drugiej – sześć. W 1977 zdobył Karierowego Wielkiego Szlema w deblu, wygrywając jedyne brakujące trofeum, w Nowym Jorku. Dwa lata później, ponownie w US Open, osiągnął Karierowego Wielkiego Szlema w mikście. Najczęściej triumfował na kortach Wimbledonu – przywiózł stamtąd łącznie siedem pucharów, w latach 1962–1979. W 1977 wygrał również Mistrzostwa ATP w grze podwójnej.