Komórki główne, wąskie i wysokie, posiadają pod jądrem umiarkowanie rozwiniętą szorstką siateczkę śródplazmatyczną, a nad jądrem dobrze rozwinięty aparat Golgiego, ziarna wydzielnicze i liczne lizosomy. W kolejnych odcinkach przewodu najądrza wysokość tych komórek stopniowo się zmniejsza. Komórki główne resorbują wodę z płynu nasiennego, a także produkują fosfolipidy i białka stwarzające dogodne środowisko dla dłuższego przechowywania plemników. Cechą charakterystyczną komórek głównych są występujące na wolnej powierzchni stereocylia. Niskie komórki podstawne mają kształt piramidy i stanowią pulę rezerwową dla nabłonka.
Kolejne warstwy ściany przewodu najądrza stanowią:
błona podstawna cienka łącznotkankowa blaszka właściwa błona mięśniowa o okrężnym układzie komórek, która gwałtownie grubieje w miejscu przejścia kanału najądrza w nasieniowód.
Przestrzenie między zwojami przewodu najądrza wypełnione są niewielką ilością śródmiąższowej tkanki łącznej zawierającej liczne naczyniaTadeusz Cichocki, Jan Litwin, Jadwiga Mirecka: Kompendium histologii. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1996. .
Zobacz też
dojrzewanie najądrzowe
Przypisy
Kategoria:Męski układ płciowy