Na tym odcinku wody Laborca są wykorzystywane do zaopatrywania w wodę sztucznego jeziora o nazwie Zemplínska šírava, które działa jako wielki zbiornik retencyjny. Laborec znany jest z gwałtownych wezbrań: do czasu budowy Zemplínskiej šíravy jego wody w dolnym biegu niejednokrotnie zalewały całą Seniańską Depresję, tworząc okresowe tzw. Morze Wschodniosłowackie („Východoslovenské more“) o długości 12 i szerokości 5 km. W 1933 r. poziom wód Laborca w Michalovcach przekroczył normalny stan aż o 6,3 m.
Po dłuższym odcinku bez żadnych dopływów Laborec przyjmuje swój największy dopływ – Uż w okolicy miasta Drahňov. Następnie zmienia kierunek na południowo-zachodni i koło wsi Oborín wpada do Latoricy.
Zlewnia Laborca jest bardzo niesymetryczna – prawostronna ma 445,8 km², a lewostronna – 4076,7 km². Jest to skutkiem tego, że oba największe dopływy Laborca: Cirocha i Uż są właśnie lewostronne, natomiast po prawej stronie jego dorzecza, 10-20 km na zachód, na całej długości, równolegle biegnie dolina Ondawy, dorównującej mu wielkością.