Bogusław Dionizy Krawczyk (ur. 15 maja 1906 w Dubience, zm. 19 lipca 1941 w Dundee) – polski wojskowy, oficer Marynarki Wojennej, od 1938 roku do dnia samobójczej śmierci dowódca okrętu podwodnego „Wilk”, na którym uczestniczył w obronie Wybrzeża, przedarł się do Wielkiej Brytanii i patrolował Morze Północne. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Władysława i Michaliny z Witkowskich. Po ukończeniu w 1925 roku Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Hrubieszowie wstąpił do Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej w Toruniu. Promocję oficerską uzyskał w 1928 roku jako prymus rocznika. Skierowany na dalszą naukę do francuskiej École d'Application des Enseignes de Vaisseau odbył rejs szkoleniowy na krążowniku pancernym „Edgar Quinet”. Po ukończeniu nauki w 1929 roku powrócił do kraju i otrzymał przydział do Flotylli Pińskiej.