Był słuchaczem wykładów historii w Berlińskim Uniwersytecie aż do wydalenia z Prus na początku 1907, potem zajmował się historią średniowieczną na Uniwersytecie w Jenie. Po powrocie do Rosji jesienią 1908 został przyjęty na Wydział Historyczno-Filozoficzny Uniwersytetu Petersburskiego. Tamże uczestniczył w seminarium znanego mediewisty . Latem 1910 został zmuszony do opuszczenia uniwersytetu bez złożenia egzaminów z powodu obawy aresztowania. W 1911 wyjechał do Włoch, korzystając z cudzego paszportu, gdzie odwiedził Rzym, Asyż, Perugię, Wenecję i prowadził badania w bibliotekach Florencji. Po powrocie do Rosji w kwietniu 1912 zgłosił się na policję, gdzie wyraził skruchę. W efekcie uzyskał zgodę na złożenie egzaminów na Uniwersytecie Petersburskim. Po odbyciu skróconej zsyłki w koło Rygi pozostał przy Katedrze Historii Ogólnej Petersburskiego Uniwersytetu dla przygotowania pracy magisterskiej. W 1916 został docentem nieetatowym uniwersytetu i pracownikiem biblioteki publicznej.