Blaesheim – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Dolny Ren.

Miejscowość jest zamieszkiwana przez 1301 mieszkańców.

Historia Teren, na którym leży Blaesheim, był zasiedlony już ok. 6000-4000 roku p.n.e. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1050 roku n.e., miejscowość wymieniana jest jako Bladensheim; dokument ten świadczy o przynależności wsi do opactwa w Hohenburgu. Ok. 1100 roku na wzniesieniu Gloeckelsberg wybudowano wspólny kościół dla wsi Blaesheim, Geispolsheim, Entzheim, Innenheim i dwóch innych, nieistniejących obecnie osad. Od 1366 miejscowość znajdowała się pod opieką Groshansa de Rosheima. W 1425 połowa wsi została wykupiona przez Ulricha Bocka, a po 4 latach przejął on władzę w całej miejscowości – Blaesheim należał do rodziny Bocków aż do rewolucji francuskiej. Z roku 1600 pochodzi pierwsza wzmianka o wiejskiej szkole. W 1674, podczas bitwy pod Enzheim, kościół w Blaesheimie służył jako szpital polowy. Wiosną 1789 sporządzono listę zażaleń, w których mieszkańcy skarżyli się na ciążące nad nimi podatki. W sierpniu tegoż roku protestowano przeciwko dziesięcinie na rzecz kapituły św. Leonarda w Strasburgu. W 1791 zmarł ostatni zarządca wsi z rodu Von Bocków. Podczas wojny francusko-austriackiej w latach 1792-1795 piętnaście osób z Blaesheimu zgłosiło się do armii francuskiej.