kompania zajmie się wyłącznie wyłapaniem i zgromadzeniem Żydów oraz zabezpieczeniem miejsca kaźni. Przyjęty podział zadań miał oszczędzić niemieckim policjantom nadmiernych obciążeń psychicznych.
Przebieg masakry Likwidacja łomaskiego getta rozpoczęła się 17 sierpnia 1942 roku (niektóre źródła podają datę 18 lub 19 sierpnia). O świcie niemieccy policjanci zaczęli wyciągać Żydów z domów i spędzać na podwórze szkoły (tzw. pole Teofila Szostakiewicza) oraz na pobliskie boisko. Po drodze Żydów rewidowano, odbierając wszelkie wartościowe przedmioty. W ciągu dwóch godzin w pobliżu szkoły zgromadzono niemal wszystkich mieszkańców getta. Porucznik Gnade polecił swoim ludziom, aby zabijali na miejscu starców, chorych, niemowlęta oraz wszystkie inne osoby niezdolne do poruszania się o własnych siłach. Z zeznań policjantów wynika, że rozkaz ten wykonano tylko w kilku przypadkach. Według niektórych źródeł na egzekucję do Łomaz sprowadzono tego dnia wszystkich żydowskich więźniów z obozu w Żeszczynce.