Wykopaliska na stanowisku prowadzono w czterech miejscach oznaczonych jako obszar A (założenie bramne na wyższym tellu), obszar B (szczyt tella wyższego), obszar C (zachodnia strona tella wyższego) i obszar D (tell niższy). W każdym z nich odkryto architektoniczne pozostałości dużego osiedla z okresu panowania Ajjubidów. Wcześniejsze osiedla, choć nie tak rozległe, istniały tu też w okresie rządów Umajjadów i Cesarstwa Bizantyńskiego. Zasiedlenie stanowiska w okresach rzymskim, hellenistycznym i perskim też musiało być znaczne, ale pozostałości te zostały mocno zniszczone w trakcie budowy późniejszych osadDornemann R.H., Qarqūr, Tall, w: Reallexikon..., s. 156..
Najintensywniejsze prace wykopaliskowe prowadzone były w obszarze A, przy odkrytym tam założeniu bramnym pochodzącym z epoki żelaza IIA. Poza założeniem bramnym, którego kilka faz rozwoju dało się wyróżnić, odnaleziono też datowane na ten sam okres potężne fundamenty murów. Wewnątrz bramy szeroka na dwa metry, wykładana kamieniami ulica wiodła do wnętrza miasta.