Dziewięć Łuków w zapisie hieroglificznym T10:T10:T10-T10:T10:T10-T10:T10:T10lub T10:Z2ss*Z2ss:Z2ss thumb|160px|Alabastrowy postument posągu faraona Nektanebo II thumb|160px|Sfinks Totmesa III leżący na Dziewięciu Łukach. Luwr Dziewięć Łuków – hieroglificzne określenie wrogów starożytnego Egiptu.
Etymologia Nazwa może wynikać z faktu używania łuków przez sąsiadów państwa faraonów lub też pochodzić od rytuału niszczenia (łamania) uzbrojenia pokonanych wrogów.
Określenie to nie odnosiło się do stałej grupy ludów, ale w zależności od okresu historycznego do różnych plemion i nacji rywalizujących w tym czasie z Egiptem. Zazwyczaj zaliczano do nich jednak „Nubijczyków” i „Azjatów”.
Przedstawienie Dziewięć Łuków przedstawiano zazwyczaj jako dziewięć sztuk broni lub dziewięciu różniących się etnicznie jeńców, zazwyczaj przygniecionych stopami faraona. Tradycyjnie zdobiono nimi królewskie przedmioty tj.: sandały, stopnie, podstawy posągów w taki sposób, aby władca mógł je deptać.