W latach 1982–1985 był przewodniczącym Brzeskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego, inspektorem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (KPZR). W latach 1986–1991 pełnił funkcję I sekretarza Witebskiego Komitetu Obwodowego KPB. Od 14 grudnia 1990 roku do zawieszenia działalności KPB 25 sierpnia 1991 roku wchodził w skład Biura Komitetu Centralnego KPB – organu kierowniczego partii. W roku 1992 stał na czele Witebskiej Otwartej Spółki Akcyjnej „Dolomit”. W 1995 roku był członkiem Białoruskiej Partii Socjalistycznej (według innego źródła w latach 1995–1997 był przewodniczącym Socjalistycznej Partii Białorusi).
Działalność parlamentarna i późniejsza W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z witebskiego-czyhunacznego okręgu wyborczego nr 68. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Budżetu, Podatków, Banków i Finansów. Był przewodniczącym frakcji „Zgoda”, popierającej prezydenta Alaksandra Łukaszenkę. Zrezygnował z tego ostatniego stanowiska na rzecz Uładzimira Kanaploua, zdaniem autorów książki Kto jest kim w Białorusi pod naciskiem Administracji Prezydenta.