Ernst-Robert Grawitz (ur. 8 czerwca 1899 w Berlinie, zm. 24 kwietnia 1945 w Poczdamie) – profesor na uniwersytecie w Berlinie, szef służby zdrowia SS i Policji, prezes Niemieckiego Czerwonego Krzyża w latach 1936–1945 oraz SS-Obergruppenführer, zbrodniarz hitlerowski.
Życiorys W dniu 4 czerwca 1917 wstąpił ochotniczo do armii niemieckiej i został wcielony do 1. zapasowego batalionu strzelców, a następnie służył w 10. Hanowerskim Batalionie Strzelców. Po zakończeniu I wojny światowej przebywał do 5 listopada 1919 w niewoli brytyjskiej. W 1920 wstąpił do Freikorpsu „Einwohnerwehr Berlin”, z którym uczestniczył w puczu Kappa-Lüttwitza, a następnie został członkiem Freikorpsu „Olympia”. Członek NSDAP, o numerze partyjnym 1 102 844, oraz SS od listopada 1931 r., o numerze ewidencyjnym 27 483. Od 4 kwietnia 1935 był szefem wydziału sanitarnego w Głównym Urzędzie SS, a 1 czerwca 1935 mianowano go naczelnym lekarzem SS, którym był do samobójczej śmierci.