Licencja (z łac. licet, „jest dozwolone“; imiesłów przymiotnikowy czynny: licens, „wolny“) – pojęcie występujące w prawie własności intelektualnej oraz w publicznym prawie gospodarczym. W prawie własności intelektualnej jest to upoważnienie do korzystania z cudzego dobra niematerialnego. W publicznym prawie gospodarczym jest to jeden z instrumentów reglamentowania działalności gospodarczej.
Historia pojęcia Historyczne termin ten oznaczał władczy akt udzielający prawa do czegoś, co było ogólnie zakazane. W języku prawniczym to pojęcie stało się popularne w II poł. XIX w., szczególnie w prawie własności intelektualnej. Pierwotnie oznaczało zezwolenie na korzystanie z cudzego opatentowanego wynalazku objętego prawem podmiotowym bezwzględnym. Współcześnie przedmiotem licencji może być także dobro chronione inaczej niż prawem podmiotowym bezwzględnym. Jako przykład podaje się licencję know-how. W polskim języku prawnym termin „licencja” funkcjonował już na gruncie ustawy o prawie autorskim z 1926. Oznaczał wtedy zezwolenie na korzystanie z cudzego chronionego utworu.