W sierpniu 1930 roku został przeniesiony do Naukowo-Doświadczalnego Poligonu Uzbrojenia i Karabinów Maszynowych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego na stanowisko instruktora I kategorii, a następnie starszego kierownika działu strzelań doświadczalnych. W lipcu 1933 roku powierzono mu obowiązki zastępcy szefa działu strzelań doświadczalnych. Tymczasowo pełnił także obowiązki szefa tegoż działu.
W kwietniu 1935 roku został słuchaczem Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego w Moskwie, lecz w lutym następnego roku został przeniesiony do Wojskowej Akademii Gospodarczej w Charkowie. W maju 1935 roku, po ukończeniu akademii, został wyznaczony na stanowisko szefa służby zaopatrzenia gospodarczego 99 Dywizji Strzeleckiej w Humaniu (Kijowski Okręg Wojskowy). W marcu 1940 roku został szefem sztabu tej dywizji. Na tym stanowisku walczył po napaści Niemiec na ZSRR. Na początku sierpnia 1941 roku 99 Dywizja Strzelecka została okrążona w rejonie Humania. W końcu październiku tego roku na czele grupy żołnierzy i oficerów, bez broni i dokumentów, udało mu się wyjść z okrążenia. Do końca roku pozostawał w rezerwie Rady Wojennej Południowo-Zachodniego Frontu.