Współdziała z nim ściśle jego kuzynka Charmion, dama dworu, która wprowadza go do pałacu królowej. Przyjęty przez Kleopatrę w charakterze nadwornego maga i astrologa, nie jest świadom, że zakochana w nim, lecz odtrącona Charmion może w odwecie pokrzyżować jego wielkie plany; z drugiej strony powoli ulega nieodpartemu zafascynowaniu królową. thumb|240px|...Przechylając się do tyłu, rzuciła na mnie spojrzenie spod wpółprzymkniętych powiek... (Kleopatra – mal. John W. Waterhouse, 1888) Kiedy dokładnie zaplanowany spisek jest gotowy, Harmachis zawodzi nie potrafiąc sobie poradzić z nurtującym go uczuciem do Kleopatry. Zdemaskowany i rozbrojony, zostaje chytrze unieszkodliwiony. Rozbiwszy całe sprzysiężenie królowa jednak darowuje mu życie, a nawet czyni go swym przyjacielem i powiernikiem, wyznaczając mu rolę, jaką będzie musiał pełnić wbrew sobie i złożonym wcześniej przysięgom. Kiedy zjawia się poselstwo od Marka Antoniusza, królowa – deklarując zamiar bronienia Egiptu przed Rzymianami, nakłania Harmachisa do kolejnego sprzeniewierzenia: wydania jej odwiecznego skarbu faraonów ukrytego w jednej z piramid.