Kodeks Matyldy – średniowieczny pergaminowy kodeks zawierający łacińskie teksty, prezent księżnej lotaryńskiej (żony księcia Lotaryngii Górnej Fryderyka II, córki Hermanna II, księcia Szwabii z bocznej linii dynastii Konradynów) dla króla polskiego Mieszka II Lamberta. Manuskrypt przechowywany jest jako depozyt miasta Düsseldorf w Universitätsbibliothek Düsseldorf (sygn. MS-C-91).
Opis kodeksu Kodeks został wykonany najprawdopodobniej w klasztorze benedyktynów w St. Gallen. Księga ma wymiary 21,5 na 16,5 cm i liczy 82 karty. Tekst zapisany jest minuskułą karolińską z domieszką majuskuły i uncjały. Skórzana oprawa pochodzi z XIX wieku.
Miejsce wykonania kodeksu nie jest znane. Zdaniem Jerzego Pietrusińskiego księga mogła pochodzić z Włoch ze skryptoriów związanych z klasztorem na Monte Cassino za rządów Teobalda (1022–1036), ewentualnie mogła być wykonana w Niemczech, ale przez skryptora pochodzącego z Włoch. Według Bogdana Bolzy kodeks mógł pochodzić z Francji, o czym ma świadczyć pisownia wyrazów łacińskich oraz wykorzystane źródła. Zdaniem Florentine Mütherich kodeks pochodzi z południowych Niemiec z ośrodka związanego z Trewirem (Reichenau lub St. Gallen).