17 stycznia 1739 przyjął chirotonię biskupią, obejmując katedrę pskowską, faktycznie rezydował jednak nadal w Petersburgu i pozostawał przełożonym Ławry. Należał do najbardziej energicznych i zaangażowanych w pracę duszpasterską biskupów pskowskich. Szczególną uwagę poświęcał seminarium duchownemu w Pskowie. Na jego polecenie do szkoły oddawani byli wszyscy synowie duchownych w wieku od 7 do 15 lat, a najbardziej utalentowani kontynuowali naukę w szkole duchownej. Od 1740 polecił wykładać w seminarium kurs filozofii.
W 1745 został przeniesiony na katedrę nowogrodzką, na której pozostawał do śmierci w 1753. Również w eparchii nowogrodzkiej biskup dbał o poziom nauczania w miejscowym seminarium, wygląd i wyposażenie cerkwi. Był jednym z najbardziej utalentowanych kaznodziejów swojej epoki. W kierowanych przez siebie administraturach zwalczał ruch staroobrzędowy.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1700 Kategoria:Zmarli w 1753 Kategoria:Biskupi nowogrodzcy Kategoria:Biskupi pskowscy Kategoria:Zakonnicy Monasteru Zaikonospasskiego Kategoria:Rektorzy Moskiewskiej Akademii Duchownej