Pałac przetrwał I wojnę światową w dobrym stanie i dopiero w 1920 r. w czasie wojny Polski z ZSRR został zniszczony i obrabowany. W 1924 r. Sejmik Krzemieniecki zakupił pałac wraz z parkiem, w związku z czym pałac odnowiono wg projektu architekta Władysława HorodeckiegoПетро Гуцал, Городецький Владислав Владиславович w Tarnopolski Słownik encyklopedyczny, t. 1, s. 400. . Po odrestaurowaniu pałac przeznaczono na szkołę rzemieślniczą, dom sierot i szpital. Na początku 1938 na murach pałacu w Wiśniowcu ustanowiono tablicę poświęconą Zygmuntowi Robakiewiczowi, skazanego wcześniej wyrokiem sądu za nadużycia finansowe.
Pałac ponownie ucierpiał w 1944 r. w czasie II wojny światowej. W lutym 1944 r. oddział ukraińskiej partyzantki OUN po tym, gdy dokonał masakry około 180 Polaków, którzy schronili się na terenie klasztoru w Wiśniowcu, następnie zaatakował Polaków chroniących się na zamku, których po wymordowaniu zakopano w zamkowej fosie.
W latach 50. XX wieku pałac wyremontowano i zamieniono na szkołę.
Architektura Pałac zbudowany jest w stylu barokowym, jego plan ma kształt podkowy z parterowymi skrzydłami, w środkowej części pałac jest dwukondygnacyjny.