placki z lebiody, wieś Pożary żyje we względnym dostatku i nikomu nie brakuje tu chleba. Więcej – czynione są liczne nowoczesne inwestycje w infrastrukturę produkcyjną.
Idealny świat pożarskiego dobrobytu posiada jednak pewne rysy – autorytaryzm Łykowa, jego rywalizacja z potencjalnymi konkurentami do władzy, czy brak zrozumienia dla niektórych potrzeb prostych ludzi, stanowią obraz osoby budującej wokół siebie kult jednostki ze szkodą dla całości wspólnoty.
Ostatecznie śmierć przewodniczącego wywołuje zamęt we wsi i walkę dotąd trzymanych w ryzach, zwaśnionych osób, m.in. jeden z wiernych łykowowców zostaje zarąbany siekieramiWłodzimierz Tiendriakow, Zgon, PIW, 1969, s.251. Powieść kończy się słowami: Grób pod niskim niebem. A w koło spocona, odwilżowa ziemia. Ziemia oczekująca wiosny...Włodzimierz Tiendriakow, Zgon, PIW, 1969, s.264.
Pozostałe osoby Alka Studienkina – sekretarka i kochanka Łykowa, Atanazy Tułupow – kułak, Sergiusz Łykow – bratanek Eulampiusza, rzecznik postępu w rolnictwie, Paszka Żorow – ubogi chłop, Locha Szabłow – kierowca i ochroniarz Łykowa, Walery Czystych (zwany Przybłędą) – inteligent kołchozowy, specjalista od spraw trudnych.
Przypisy
Bibliografia nota wydawnicza do: Włodzimierz Tiendriakow, Zgon, PIW, 1969
Linki zewnętrzne Lubimy czytać - dostęp 22.7.2013 BiblioNetka - dostęp 22.7.2013
Kategoria:Rosyjskie powieści Kategoria:Powieści z 1968