Już w latach 60. XIX wieku kolej w Gdańsku zaczęła się rozwijać. Przebito się przez bastiony. Zbudowano linię do Nowego Portu, po której prowadzono typowy ruch podmiejski. Do Sopotu kolej dotarła od strony Słupska podczas budowy Kolei Tylnopomorskiej, uruchamianej etapami od 1856. Prace na odcinku Słupsk – Gdańsk rozpoczęły się w 1869. Już w czerwcu 1869 powstał budynek stacyjny w Sopocie. Odcinek Sopot – Gdańsk otwarto 1 lipca 1870, a Sopot – Słupsk 1 września 1870. Ze względu na rosnący ruch pasażerski pomiędzy Sopotem a Gdańskiem w 1888 zbudowano drugi tor, który został oddany do użytku 1 czerwca 1889. Rozwój kolei na trasie Gdańsk – Sopot spowodował szybki rozwój leżących na trasie Wrzeszcza i Oliwy, który potęgował rozwój kolei na tym odcinku. W 1891 linia ta obsługiwała typowy ruch podmiejski. Pociągi podmiejskie do wybuchu II wojny światowej obsługiwały w Sopocie tylko stację Sopot.
W okresie międzywojennym Sopot stał się częścią Wolnego Miasta Gdańsk. Miasto było stolicą jednego z dwóch miejskich powiatów. Sopocki magistrat starał się o utworzenie dodatkowych torów pomiędzy Gdańskiem a Sopotem. Inwestycja ta nie została wówczas zrealizowana. W tym samym czasie nastąpił szybki rozwój Gdyni.