W tej sytuacji skorzystał z propozycji Henryka Strobanta, spokrewnionego z nim burmistrza toruńskiego, i w 1581 r. przeniósł drukarnię do Torunia, gdzie został aż do śmierci.
Drukarstwo w Grodzisku zanikło niemal na trzysta lat. Dopiero z 2 połowy XVIII w. pochodzą wiadomości o drukarni prowadzonej przez Augusta Fryderyka Wilhelma Schmaedickiego. Za sprawą Aleksego Prusinowskiego, miejscowego proboszcza, publicysty, bibliofila i działacza społecznego, w latach 1860-1866 z drukarni Schmaedickiego wychodził „Tygodnik Katolicki” pod redakcją wspomnianego A. Prusinowskiego. Był to nieoficjalny organ kurii poznańskiej, powołany do życia na życzenie arcybiskupa Leona Przyłuskiego. Poza „Tygodnikiem Katolickim” Schmaedicki wydawał także inne prace A. Prusinowskiego, głównie kazania i Mowy żałobne. Szczególnym osiągnięciem grodziskiej drukarni jest wydanie w 1866 Żywotów Świętych Piotra SkargiPiotr Skarga, Żywoty Świętych, Grodzisk 1866 (przedruk). nakładem ks. Zientkiewicza i ks. Zenktera. Dużą popularnością na obszarze dawnej Rzeczypospolitej cieszyła się książka A. Prusinowskiego i Adolfa Koczorowskiego pt. Język polski w Wielkim Księstwie Poznańskim wobec prawa pruskiego, wydrukowana przez grodziską drukarnię w 1861 r.