Monaster św. Andrzeja – prawosławny męski klasztor w Moskwie. Posiada status stauropigialnego.
Według tradycji męska wspólnota na miejscu dzisiejszego monasteru powstała jeszcze w XIII w., jednak jej istnienie jest udokumentowane źródłowo dopiero od połowy XVI w. Do końca tego stulecia była to pustelnia pod wezwaniem Przemienienia PańskiegoАндреевский ставропигиальный мужской монастырь.
Klasztor został rozbudowany na przełomie XVI i XVII w. po odparciu ataku tatarskiego pod wodzą Kyzy-Gireja na Moskwę w 1591. Został on odparty w dniu św. Andrzeja Stratylatesa, który stał się nowym patronem monasteru. Na jego terenie wzniesiono najpierw drewnianą cerkiew nowego patrona, zaś w 1675 – świątynię murowaną. W połowie tego samego stulecia klasztor stał się siedzibą bractwa uczonych mnichów, zajmującą się dalszym kształceniem duchownych.
W 1764, w czasie sekularyzacji majątków cerkiewnych podjętej przez carycę Katarzynę II, monaster św. Andrzeja uznano za zbyt ubogi, by mógł utrzymać się samodzielnie, co stało się podstawą decyzji o jego likwidacji. Cerkiew klasztorna pozostawała czynna jako świątynia parafialna. Pełniła funkcje sakralne do 1923.