Obrona w toku postępowania powoływała się na konieczność wykonywania przez oskarżonych rozkazów (wydawanych zwłaszcza przez Adolfa Hitlera i feldmarszałka Wilhelma Keitla), jednak Trybunał uznał ją za uzasadnioną tylko co do niektórych niemieckich dowódców niższej rangi, stwierdzając, iż brak sprzeciwu wobec zbrodniczych rozkazów jest wręcz okolicznością obciążającą najwyższych dowódców (takich jak List czy Kuntze). Powinni oni, uzasadniał Trybunał, wykorzystać swą pozycję i nie dopuścić do ich wykonywania.
Wyrok thumb|250px|Lothar Rendulic w chwili ogłaszania wyroku Z 10 oskarżonych ośmiu zostało skazanych na kary pozbawienia wolności od dożywocia do 7 lat, a dwóch uniewinnionych.
Sentencja wyroku w tzw. procesie dowódców na Bałkanach: Wilhelm List – dożywocie (zwolniony w 1952) – dożywocie Lothar Rendulic – 20 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności w 1951) Wilhelm Speidel – 20 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1951) – 15 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności w 1951) – 12 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1951) – 10 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1951) – 7 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1951) – uniewinniony – uniewinniony Maximilian von Weichs – wycofany z procesu z powodu choroby Franz Böhme – popełnił samobójstwo 30