Maksymilian Słuszkiewicz (ur. 11 października 1884 w Sanoku, zm. 17 stycznia 1940 w Buchenwaldzie) – polski urzędnik policji i państwowy, działacz społeczny, ostatni burmistrz Sanoka w II Rzeczypospolitej.
Życiorys thumb|240px|Grób Pański na święto Wielkiejnocy wykonany przez Maksymiliana Słuszkiewicza w kościele franciszkanów w Sanoku thumb|240px|Upamiętnienie symboliczne Maksymiliana Słuszkiewicza na grobowcu Sameckich thumb|240px|Upamiętnienie symboliczne Maksymiliana Słuszkiewicza na grobowcu rodziców thumb|240px|Ulica Maksymiliana Słuszkiewicza w Sanoku Urodził się 11 października 1884 w Sanoku w mieszczańskiej rodzinie trudniącej się rzeźnictwem i masarstwem. Był synem Michała (1848–1936, kontynuujący rodzinne tradycje i prowadził zakład masarskiAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 416-417.•Wojciech Sołtys, Budownictwo, przemysł, rzemiosło i handel, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 535., a także burmistrz Sanoka) i Pauliny z domu DziuraEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 120. (zm. 1926 w wieku 68 lat).