Karol Ernest Zaleski h. Jelita (ur. 1 września 1856 w Mikuliczynie, zm. 20 lutego 1941 w Sanoku) – polski higienista i internista, doktor wszech nauk lekarskich, lekarz miejski w Sanoku, działacz społeczny i narodowy.
Życiorys thumb|240px|Rodzina Zaleskich (ok. 1906–1912) thumb|240px|Rodzina Zaleskich (ok. 1912–1918) mały|240px|Willa Zaleskich w Sanoku w 1. poł. XX wieku. Widok od strony placu św. Jana. Widoczny nieistniejący pomnik Tadeusza Kościuszki mały|240px|Willa Zaleskich (2012) Karol Ernest Zaleski wywodził się z zubożałej szlacheckiej rodziny Zaleskich. Urodził się 1 września 1856 w Mikuliczynie nad Prutem jako syn Ludwika (powstaniec listopadowy, właściciel folwarku, naczelnik gminy jednostkowej) i Elżbiety z Kucharskich (dwoje jej rodzeństwa zmarło w dzieciństwie).
Uczył się w C.K. Gimnazjum w Stanisławowie, gdzie w 1877 ukończył z wynikiem celującym VIII klasę i zdał chlubnie egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Jan Hanusz, Franciszek Majchrowicz, Józef Wiczkowski). Studiował na Wydziale Wszechnauk Lekarskich Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył 3 kwietnia 1884 otrzymując dyplom lekarza i stopień doktora wszech nauk lekarskich. Podczas studiów działał w Bratniej Pomocy, współtworzył Kółko Filodemów UJ. Współtworzył Krakowskie Towarzystwo Oświaty Ludowej.