Okręty zaopatrzeniowe typu Wichita – typ siedmiu amerykańskich okrętów zaopatrzeniowych, zbudowanych dla United States Navy w latach 60. i 70. XX wieku.

Okręty budowane były w stoczniach General Dynamics Quincy Shipbuilding Division w Quincy (6 jednostek) oraz National Steel and Shipbuilding Company w San Diego (1 okręt).

Typ Wichita zaprojektowany został z myślą o wspieraniu grup bojowych lotniskowców ZOP typu Essex. Ze względu na specyfikę działań były to okręty mniejsze od pełniących analogiczną rolę w grupach lotniskowców uderzeniowych jednostek typu Sacramento. Okręty typu Wichita rozwijały także mniejszą prędkość i potrzebowały mniejszej załogi, co przekładało się na niższe koszty eksploatacji.

Jednostki rozpoczęły służbę w latach 1969-1976. Zarówno podczas wojny wietnamskiej jak i po niej, gdy ze względu na cięcia w budżecie zbrojeniowym ze służby wycofano typ Essex, okręty zaopatrzeniowe typu Wichita wykorzystywano do zaopatrywania grup lotniskowców uderzeniowych. Dały się w związku z tym zauważyć problemy wynikające z ich ograniczonej prędkości i niedostatecznej ładowności. Kolejna fala cięć budżetowych na początku lat 90.