Służba wojskowa W lipcu 1920, w okresie ofensywy bolszewickiej na Warszawę, wstąpił do Armii Ochotniczej. Został kapelanem 214 pułku ułanów (późniejszego 24 pułku ułanów). Odznaczył się w bitwie pod Kowlem, gdzie po śmierci dowódcy szwadronu, objął dowództwo i wyprowadził oddział z krzyżowego ognia. Wykazał się także męstwem podczas obrony Zamościa przed kawalerią Siemiona Budionnego. Przy forsowaniu rzeki Horyń samorzutnie dokonał wywiadu na most i mimo trzech ran postrzałowych, pozostał w linii do końca.
Za bohaterstwo wykazane podczas wojny polsko–bolszewickiej, na wniosek dowódcy 214 pułku ułanów płk. Tadeusza Żółkiewskiego, został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderem Virtuti Militari. Uroczystość dekoracji odbyła się na placu św. Ducha we Lwowie z udziałem władz cywilnych i wojskowych. Miesięczna pensję dla odznaczonego VM przeznaczał na cele oświatowe 24 pułku ułanów, a potem na stypendium dla niezamożnych kadetów Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie.