Historia „(...) całą wschodnią i południowo-wschodnią Europę częściowo wypełniają odpryski niemieckiego narodu. Właśnie w tym leży powód i przyczyna następujących międzypaństwowych konfliktów. W epoce pryncypium narodowości i idei rasowej utopijna jest wiara, iż członkowie wysokowartościowego narodu mogą zostać zasymilowani. Zatem zadaniem perspektywicznego porządku europejskiego życia jest przeprowadzenie przesiedleń, aby tym sposobem zlikwidować część europejskiego podłoża konfliktów”. – Adolf Hitler (mowa wygłoszona w Reichstagu 6 października 1939 roku)Dokumente der Deutchen Politik. Bd. VII, 1, Berlin 1940, s. 347.
Jednym z deklarowanych przez Adolfa Hitlera celów wszczęcia II wojny światowej była ochrona rzekomo prześladowanej za granicą mniejszości niemieckiej; szczególnie tej mieszkającej w przedwojennej Czechosłowacji oraz w Polsce. Ochroną Niemców żyjących w tych krajach naziści motywowali konieczność aneksji ziem państw ościennych, a po jej przeprowadzeniu – dokonanie masowych wysiedleń rdzennej ludności oraz przesiedlenia na ich miejsce Volksdeutschów z zagranicy. Istotne znaczenie miała w tym wypadku również nazistowska ideologia poszukiwania „przestrzeni życiowej” tzw.