Dodatkową procedurą związaną z warunkowaniem sprawczym jest proces wygaszania reakcji. Wygaszanie – pojawia się, gdy zaprzestanie się podawania wzmocnienia. W miarę coraz rzadszego podawania wzmocnień (negatywnych lub pozytywnych) reakcja systematycznie zaczyna wygasać, aż w końcu całkowicie zanika. W przypadku wzmacniania sporadycznego reakcja jest znacznie bardziej odporna na wygaszanie.
Cztery podstawowe konsekwencje warunkowania sprawczego:
1. Wzmocnienie pozytywne – polega na podaniu bodźca apetytywnego po danym zachowaniu, co zwiększa prawdopodobieństwo jego ponownego wystąpienia. Potocznie nazywane jest nagrodą.
2. Wzmocnienie negatywne – polega na usunięciu bodźca awersyjnego po danym zachowaniu.
3. Karanie pozytywne – polega na podaniu bodźca awersyjnego po danym zachowaniu, co zmniejsza prawdopodobieństwo jego ponownego wystąpienia.
4. Karanie negatywne – polega na odebraniu bodźca apetytywnego po danym zachowaniu.
Inne pojęcia i procedury związane z warunkowaniem sprawczym Warunkowanie ucieczki – rodzaj uczenia się, w którym zastosowanie ma wzmocnienie negatywne. Jest to nauka reakcji organizmu, która powoduje ustanie działania bodźca awersyjnego.