Opiekował się 26 parafiami i miał 85 członków, z których kilkunastu pracowało w gimnazjach i na Uniwersytecie Praskim.
Do dziś zakon przetrwał w Czechach, gdzie w 2001 (stan na 1 stcznia 2001) liczył 16 kapłanów, 4 kleryków i 1 nowicjusza mieszkających w dwóch klasztorach, i w Austrii (kościół św. Karola Boromeusza w Wiedniu). Dom macierzysty i siedziba wielkiego mistrza zakonu znajduje się w konwencie przy kościele św. Franciszka z Asyżu w Pradze na Starym Mieście przy Moście Karola.
W związku ze spadkiem liczby duchowieństwa, zakon przekształcił się stopniowo ze zgromadzenia szpitalnego w zakon kanoników regularnych, którego głównym przedmiotem działalności jest praca duszpasterska w podległych parafiach. Zakon nie posiada już żadnych szpitali, nie angażuje się bezpośrednio w działalność medyczną, wspiera jednak finansowo działalność szpitalną innych zgromadzeń jak np. Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza, posiadających swój szpital w Pradze.
Za swoich patronów zakon uważa obecnie św. Agnieszkę Czeską, św. Augustyna i św. Jana Nepomucena oraz innych świętych wywodzących się z ziem czeskich.
Zobacz też Mistrzowie i wielcy mistrzowie zakonu krzyżowców z czerwoną gwiazdą.
Przypisy
Bibliografia Publikacje: Daniluk M. SCJ, Klauza K., Podręczna encyklopedia instytutów życia konsekrowanego, Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1994, s. 147, .