Ernest Ludwik Karol Albert Wilhelm (wielki książę Hesji i Renu) (niem. Ernst Ludwig Karl Albert Wilhelm von Hessen und bei Rhein), (ur. 25 listopada 1868 w Darmstadt, zm. 9 października 1937 w w Langen) – ostatni wielki książę Hesji w latach 1892–1918.
Życiorys Książę Ernest Ludwik był czwartym dzieckiem i najstarszym synem Alicji Koburg, księżniczki Wielkiej Brytanii i wielkiego księcia Hesji Ludwika IV. Jego dziadkami ze strony matki byli Wiktoria Hanowerska, królowa Wielkiej Brytanii, i książę Albert. Dziadkami ze strony ojca byli książę i księżniczka Elżbieta Pruska. Wczesne dzieciństwo i młodość Ernesta Ludwika było naznaczone częstą chorobą w rodzinie. Rodzeństwo księcia było nosicielami hemofilii. thumb|left|Książę Ernest Ludwik Pierwsza tragedia dotknęła rodzinę w 1873, kiedy młodszy brat Ernesta, hemofilik Fryderyk (1870–1873), nazywany Frittie, wypadł przez otwarte okno, uderzył głową w poręcz i godzinę później zmarł na krwotok mózgu. Matka, księżna Alicja, często brała swoje dzieci na grób syna, aby modlić się i w melancholii rozpamiętywać księcia. W 1878 przez Darmstadt przetoczyła się epidemia błonicy. Wszystkie dzieci (z wyjątkiem księżniczki Elżbiety, która została odesłana do swojej babki ze strony ojca) oraz ich ojciec zachorowały.