thumb|240px|Dan Bahat w Krakowie, 2017 Daniel „Dan” Bahat (ur. 1938 w Polsce) – izraelski archeolog pochodzący z Polski.
Życiorys Urodził się w Polsce, w 1939 jego rodzina emigrowała do Mandatu Palestyny i osiedliła się w Tel Awiwie. Po ukończeniu w 1956 szkoły „Tichon Hadash” przeszedł dwuletnie wyszkolenie w Izraelskich Siłach Obronnych, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Archeologii i Historii Narodu Żydowskiego na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Od 1963 pełnił z ramienia rządowego Departamentu Zabytków Ministerstwa Kultury i Edukacji Izraela funkcję archeologa Dystryktu Jerozolimy. W 1978 rozpoczął studia doktoranckie w Katedrze Historii Powszechnej Uniwersytetu Hebrajskiego, w 1987 został uhonorowany stypendium – Nagrodą Rachel Yanait-Ben-Zvi za wkład w badania archeologiczne Jerozolimy. Rok później został wykładowcą na Uniwersytecie Bar-Ilana, przebywał również w Watykanie na zaproszenie Jana Pawła II, gdzie przedstawił wykład na temat badań archeologicznych prowadzonych przez jego zespół w Jerozolimie. W 1989 otrzymał nagrodę miasta Jerozolima za kolejny etap odkryć archeologicznych (razem z B. Mazar, N. Avigad, Y. Shiloh), w następnym roku obronił pracę doktorską na temat „Topografia i toponimia Jerozolimy w epoce krzyżowców”.