Kleomenes () – Grek pochodzący z Naukratis, pierwszy budowniczy egipskiej Aleksandrii. Ok. 331 p.n.e. ustanowiony przez Aleksandra Macedońskiego zarządcą nomu arabskiego (Egipt), a także głównym kolektorem podatków.
Focjusz nazwał go satrapą (Biblioteka kodeks 82 i 92), podczas gdy Kleomenes miał tylko nadzór nad sprawami fiskalnymi, z czego nie omieszkał skorzystać, zdobywając ogromny majątek. Z Ekonomiki przypisywanej Arystotelesowi wiadomo o szczegółach jego urzędowania, w tym wielkich nadużyciach. Kiedy w Egipcie zapanował głód Kleomenes zakazał eksportu zboża, co spowodowało niemożność wywiązania się przez nomarchów z płatnych w pieniądzu powinności podatkowych. Indagowany zezwolił na niewielką sprzedaż (wystarczających do dokonania płatności), nakładając na nią bardzo wysoki podatek. Arystoteles pisze, że w ten sposób, upłynniając niewielkie ilości towaru, wywiązał się ze zobowiązań wobec Aleksandra i jednocześnie dorobił fortuny.
Ponieważ jego chciwość nie została zaspokojona, dalej dopuszczał się wymuszeń również w stosunku do kapłanów oraz zwykłej ludności.