Twierdził, że ustanowienie płacy minimalnej, ograniczanie własności prywatnej i redystrybucja majątków znajdują uzasadnienie w nauczaniu islamu, równocześnie głosił rychłą klęskę cywilizacji zachodniej, zwycięstwo komunizmu (będącego jego zdaniem logiczną konsekwencją rozwoju tej cywilizacji), a następnie przejęcie przez muzułmanów przodownictwa w świecie.
Sprzeciw Kutba wobec rządów Wolnych Oficerów doprowadził do jego aresztowania w 1954, został zwolniony po kilku miesiącach. Od tego samego roku Kutba uważa się za głównego ideologa Braci Muzułmanów. Odegrał kluczową rolę w rozwoju organizacji. Inspiracją dla poglądów filozofa stały się koncepcje pakistańskiego fundamentalisty muzułmańskiego Abu al-Alego al-Maududiego. Zwolniony w lipcu 1954, zaczął głosić na łamach pisma „Bracia Muzułmanie” koncepcję utworzenia państwa islamskiego, funkcjonującego w oparciu o zasadę sprawiedliwości społecznej.
1954-1966 Po nieudanym zamachu Mahmuda Abd al-Latifa na Nasera 26 października 1954 Kutb został aresztowany razem z innymi przywódcami Braci Muzułmanów i poddany torturom. Następnie skazano go na 25 lat robót przymusowych.