Biblioteki arabskie rozwijały się w trzech etapach: Pierwsze biblioteki arabskie powstawały przy meczetach, gdzie spotykali się wierni szukający wiedzy oraz uczeni poszukujący uczniów i słuchaczy. Gromadzono tam rękopisy związane z religią, prawem oraz językiem arabskim. Pojawienie się instytucji naukowych i ściśle z nimi związanych bibliotek. Najsłynniejsza to Bajt al-Hikma w Bagdadzie, założona w roku 830 przez kalifa Al-Mamuna. Fatymidzi założyli bibliotekę w Kairze (2 poł. X w.) przy akademii Dar al-Ilm. Nie mniejszą sławą cieszyła się biblioteka Umajjadów w Kordobie oraz trzy wielkie biblioteki w Bucharze (XI w.), Trypolisie3 miliony woluminów i w twierdzy Alamut. Poza tym istniały liczne ogromne księgozbiory prywatne, również prowadzone przez kobiety (A'isza Bint Ahmad z Kordoby X/XI w.). Trzeci etap to madrasy, wyższe uczelnie muzułmańskie wyposażone we własne księgozbiory. Najstarsza taka szkoła to An-Nizamijja w Bagdadzie.
Korzystanie z bibliotek (często nawet prywatnych) było powszechne, bezpłatne, dostępne dla każdego, łącznie z możliwością otrzymania materiałów piśmienniczych do kopiowania tekstów.