miasto urosło do rangi ważnego ośrodka przemysłu tekstylnego, drugiego co do wielkości po Miluzie. Przetwarzano tu wełnę i bawełnę. W mieście wybudowano specjalne dzielnice robotnicze. Na przełomie XIX i XX w. działały tu: jeden kościół protestancki i dwa katolickie, synagoga, gimnazjum, sąd rejonowy i nadleśnictwo. Po I wojnie światowej cały ten obszar został na mocy postanowień traktatu wersalskiego przyznany Francji. W trakcie II wojny światowej zajmowały go wojska Wehrmachtu i były do 1944 r. zarządzane przez Niemcy. Następnie, wraz z innymi terenami na lewym brzegu górnego Renu, Guebwiller znalazło się w granicach republiki francuskiej.
Demografia +Rozwój demograficzny do końca I wojny światowejRokLiczba mieszkańcówUwagi1780–ok. 400 domost1793300518213703z tego 3284 katolików, 350 protestantów i 69 Żydów1836387318568971186110 680186612 218187211 338 grudnia, w 1042 domach188012 4521 grudnia, na powierzchni 980 ha, w 1078 domach, z tego 10 875 katolików, 1194 protestantów i 345 Żydów188512 388z tego 10 805 katolików, 1194 protestantów i 346 Żydów189012 367190013 254przeważnie wyznania katolickiego190513 313191013 024z tego 11 332 katolików, 1346 protestantów i 295 Żydów (318 Francuzów) +Liczba mieszkańców od połowy XX wieku Rok 1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2017 Rezydent 10568 10840 11072 10689 10942 11525 11609