Narodzenie Pana Jezusa, 4. Pokłon Trzech Króli, 5. Znalezienie Pana Jezusa w Świątyni, 6. Zmartwychwstanie Pana Jezusa, 7. Wniebowzięcie i Ukoronowanie Najśw. Maryi Panny na Królową Nieba i Ziemi. Rozpoczyna się znakiem krzyża, po czym następuje od razu zapowiedź 1 tajemnicy i odmówienie: 1 Ojcze nasz i 10 Zdrowaś. W ten sposób odmawia się kolejne dekady. Po 7 dekadzie, zgodnie z franciszkańskim zwyczajem, odmawia się 2 Zdrowaś na cześć Bóstwa i Człowieczeństwa Chrystusa, otrzymując łącznie 72 Zdrowaś, które jednocześnie mają symbolizować 72 lata jakie, według franciszkańskiej tradycji, miała przeżyć na tym świecie Matka Boża. 7 Ojcze nasz symbolizują 7 Radości Najśw. Maryi Panny. Na zakończenie Koronki serafickiej, zgodnie z zaleceniem św. Piusa X, odmawia się: 1 Ojcze nasz, 1 Zdrowaś i 1 Chwała Ojcu w intencjach Ojca Św. Koronka 7 Radości NMP złożona z 7 dziesiątków jest oficjalną częścią habitu franciszkanów, noszona przy lewym boku, umocowana na franciszkańskim sznurze (cingulum) z trzema węzłami. Została obdarzona odpustami przez św. Piusa X w 1905. Jest znana w zakonach i zgromadzeniach franciszkańskich lub wywodzących się z kręgu duchowości franciszkańskiej. Koronka 7 Boleści Najśw. Maryi Panny, Koronka do Matki Bożej Bolesnej, powstała w zakonie serwitów.