Na halowych mistrzostwach świata w 1995 w Barcelonie zajął 4. miejsce w biegu na 3000 metrów (dwa tygodnie wcześniej w Sztokholmie ustanowił wynikiem 7:45,69 halowy rekord Azji w tej konkurencji). Zwyciężył w biegu na 1500 metrów oraz zajął 2. miejsce w biegu na 800 metrów na mistrzostwach Azji w 1995 w Dżakarcie. Zajął 7. miejsce na dłuższym z tych dystansów podczas mistrzostw świata w 1995 w Göteborgu. Był dziewiąty w finale tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie i szósty na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach. Kilka dni po mistrzostwach w Atenach osiągnął swój rekord życiowy w biegu na 1500 metrów – podczas mityngu Weltklasse Zürich uzyskał czas 3:32,10, który był wówczas rekordem Kataru.
Zdobył złoty medal na 1500 metrów na mistrzostwach Azji w 1998 w Fukuoce, a także na 1500 metrów i na 5000 metrów na igrzyskach azjatyckich w 1998 w Bangkoku. Na mistrzostwach Azji w 2000 w Dżakarcie po raz czwarty zwyciężył na 1500 metrów, a także zdobył brązowy medal na 5000 metrów. Podczas mistrzostw świata w przełajach (2000) uplasował się na 119. pozycji w biegu na długim dystansie ze stratą ponad 5 minut do zwycięzcy – reprezentującego Belgię Mohammeda Mourhita. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney, gdzie zajął 14.