Wikłacz rzeczny (Malimbus burnieri) – gatunek małego ptaka z rodziny wikłaczowatych (Ploceidae). Występuje endemicznie w Tanzanii. Narażony na wyginięcie.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisany w roku 1990 na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club” pod nazwą Ploceus burnieri. Holotyp pochodził z miejscowości Ifakara w Tanzanii; był to samiec. Nazwa gatunkowa burnieri upamiętnia dr. Erica Burniera, który zajmował się ludźmi w miejscowości Ifakara oraz zwrócił uwagę na obecność wikłaczy rzecznych; jako pierwszy zaobserwował też kowalika algierskiego (Sitta ledanti).
Gatunek monotypowy. Obecnie zwykle nadal jest umieszczany w rodzaju Ploceus, ale autorzy Kompletnej listy ptaków świata zaliczają go do rodzaju Malimbus.
Zasięg występowania Zasiedla obszar 2400 km² w centralnej Tanzanii, na południowy zachód i na wschód od miejscowości Ifakara. Środowisko życia stanowią rozległe bagna w okolicach rzek, na których obszarze rosną trzciny z rodzaju Phragmites, zazwyczaj w obszarach pozbawionych drzew. Przypuszczalnie ma to związek z konkurencją o miejsca lęgowe z wikłaczem żółtym (M. subaureus).