Orkiestrą Straussów dyrygowali wówczas na przemian Johann Strauss (syn) oraz Joseph Strauss.
Struktura utworu Walc Życie artysty posiada typową strukturę romantycznego walca koncertowego. Rozpoczyna się rozpoetyzowaną introdukcją, po czym następuje ekspozycja pięciu tematów walcowych złożonych z dwóch różnych części – tym samym tematów walcowych jest de facto dziesięć. Poszczególne tematy walcowe obejmują 16 taktów. Niektóre tematy oddzielane są od innych łącznikami lub fanfarami. Całość kończy się kodą. Tempo utworu jest umiarkowanie szybkie (allegro moderato); metrum 3/4 typowe dla walca, z wyjątkiem introdukcji, której tempo jest wolniejsze.
Inspiracja artystyczna kompozytora widoczna jest już w introdukcji prowadzonej w tempie andante moderato i metrum 6/8. Rozpoczyna ją nastrojowy dźwięk rogu solo z motywami opartymi na fragmentach pierwszego i czwartego tematu walcowego. Powolny dźwięk rogu przerywany jest cichymi lecz nieco dramatycznymi pasażami smyczkowymi w tonacji a-moll. Pojawia się powolny, melancholijny temat walcowy na rogi i drewno w tonacji A-dur, przerwany wkrótce dwoma energicznymi, głośnymi akordami.