Twierdza Srebrna Góra (niem. Festung Silberberg) – pruska twierdza wzniesiona w latach 1765–1777 koło Srebrnej Góry na Dolnym Śląsku. Miała służyć ochronie Śląska zdobytego przez Prusy w 1740 roku w wyniku wojen śląskich (1740–1763) przed Austrią. Austria nie pogodziła się z utratą regionu i realnie groziła próbą jego odbicia.
Lokalizacja Twierdza miała zabezpieczać Przełęcz Srebrną (586 m n.p.m.), między Górami Sowimi a Bardzkimi. Była ona strategicznym szlakiem inwazyjnym z (austriackich) Czech na (pruski) Śląsk.
Historia Twierdza Srebrna Góra została zbudowana w XVIII w. według projektu pruskiego inżyniera , zmodyfikowanego przez króla Fryderyka Wielkiego. Pod budowę fortyfikacji wybrano dwa górujące nad Przełęczą Srebrną (586 m n.p.m.) wzniesienia: Forteczną (Warowną) Górę (686 m n.p.m.) oraz Ostróg (627 m n.p.m.). Twierdza składa się z sześciu fortów. Budowa całego zespołu przez 4 do 4,5 tys. robotników trwała 12 lat (1765–1777), a jej koszt wyniósł 1 668 000 talarów (w tym 70 000 przekazane jako „ofiara” Ślązaków). Finansowanie budowy zapewnił ściągany na Śląsku specjalny podatek, zwany przez miejscowych dopustem srebrnogórskim. Przewidywano garnizon liczący według różnych źródeł od 2,5 do 3,5 tys.