Dekret z Kanopos – inskrypcja z czasów Ptolemeusza III Euergetesa, w dwóch językach: egipskim i greckim, oraz w trzech zapisach: hieroglificznym, demotycznym i alfabetem greckim. Spisana na steli zwanej Kamieniem z Kanopos, odnalezionym w 1866 w ruinach Sais (dzisiejsze Sa el-Hagar).
Treść Dekret z Kanopos jest jednym z dwóch dokumentów wyrytych na stelach z czasów ptolemejskich, które posłużyły w XIX wieku do odczytania egipskiego pisma hieroglificznego. Drugi to dekret z Memfis spisany na Kamieniu z Rosetty. Stela (Kamień z Kanopos) wykonana była z wapienia, tradycyjnie zaokrąglona na górze, a jej wymiary to ok. 2,5 m na 1 m.
Dekret został wydany przez zgromadzenie egipskich kapłanów, które zebrało się w Kanopos w 7. dniu macedońskiego miesiąca apellaios, któremu odpowiadał 17. dzień egipskiego miesiąca tybi, 9. roku panowania Ptolemeusza III Euergetesa, czyli 7 marca 238 p.n.e. Językiem, w którym go spisano była greka, a egipski był językiem tłumaczenia.