Quitta stał do 1889 roku, kiedy to przeniósł się do KarwinyKronika obce Dětmařovice, 2005, s. 138/05, . Kościół stał się ośrodkiem czeskości w otoczeniu polskojęzycznych gmin, a język czeski podała większość mieszkańców gminy (z Kąkolną) w latach 1880, 1890 i 1910, jedynie w 1900 większość podała język polski. Księdzem był wówczas Polak z Frysztatu Jan Skulica, o którego usunięcie poprosiła Rada Gmina w 1908 rokuPismo Wydziału Gminnego w Dziećmorowicach do biskupa wrocławskiego w sprawie obsadzenia parafii duchownym czeskim i usunięcia ks. Jana Skulicy - Polaka - Dziećmorowice, 16.02.1908 r. Uzasadnienie petycji przedłożone do Generalnego Wikariatu i biskupa - Dziećmorowice, 10.03.1908 r..
Po I wojnie światowej Dziećmorowice znalazły się w granicach Czechosłowacji, wciąż jednak podległe były diecezji wrocławskiej, pod zarządem specjalnie do tego powołanej instytucji zwanej: Knížebiskupský komisariát niský a těšínský . Kiedy Polska dokonała aneksji tzw. Zaolzia w październiku 1938 parafię jako jedną z 29 włączono do diecezji katowickiej, a 1 stycznia 1940 z powrotem do diecezji