„Pustka” (pełny tytuł: „Pustka. Historia o Afganistanie”) jest debiutanckim albumem fotograficznym Grzędzińskiego, w którym zdjęciom towarzyszy autorski tekst fotografa.

Jego bohaterami są żołnierze polskiego kontyngentu w Afganistanie. Misja trwała sześć lub siedem miesięcy, a na akcje bojowe wyjeżdżali tylko nieliczni. Zamiast walki Grzędziński fotografował to, co jej towarzyszyło: bezruch, oczekiwanie i monotonię. Jak tłumaczył w rozmowie z PAP, reporterzy skupiają się zwykle na tym, „co się dzieje”, a nie na tym, „co się nie dzieje” – choć to drugie zostawia ślady równie głębokie, a czasem głębsze niż walka.

Forma „Pustki” jest celowo niejednorodna: Grzędziński łączy fotografię czarno-białą z barwną, a kadr prostokątny z kwadratowym, zmieniając technikę wraz z tonem opowieści.

Reporterskie ujęcia z bazy sąsiadują z fotografiami jej prowizorycznej architektury, minimalistycznymi panoramami oraz zdjęciami w ostrym świetle lampy błyskowej. Na tych ostatnich Grzędziński utrwalił próby oswajania przestrzeni: plakaty, zdjęcia bliskich, napisy na ścianach i drogowskazy z nazwami rodzinnych miejscowości.

Różnorodność technik oddaje rozbicie samej bazy, a zarazem składa się na spójną opowieść o wojnie.