Późniejsi władcy asyryjscy prowadzili kolejne wyprawy wojenne przeciw Kadmuhu. Najbardziej znaną z nich była wyprawa wojenna poprowadzona przez Tiglat-Pilesera I w 1115 r. p.n.e., w roku objęcia przez niego tronu Asyrii. Wyprawa ta była reakcją na wkroczenie na terytorium Kadmuhu dwudziestotysięcznej, dowodzonej przez pięciu królów armii ludu Muszki. Kadmuheńczycy, nastawieni wrogo do asyryjskich rządów i odmawiający płacenia Asyrii trybutu, powitali najprawdopodobniej wojska ludu Muszki jak wyzwolicieli. Tiglat-Pileser I, chcąc z jednej strony przeciwstawić się ekspansji ludu Muszki, a z drugiej ukarać wciąż buntującą się ludność Kadmuhu, najechał wraz ze swą armią terytorium tego królestwa. W wielkiej bitwie, w której polec miało ponad dwie trzecie wojowników ludu Muszki, ich armia rozgromiona została przez Asyryjczyków, a jej niedobitki podporządkować się musiały asyryjskiemu władcy. Następnie Tiglat-Pileser I zwrócił się przeciw Kudmuheńczykom, plądrując ich królestwo i niszcząc jego miasta. Nie osłabiło to jednak oporu ludności Kadmuhu, która wciąż buntowała się przeciw asyryjskim rządom. W odpowiedzi Tiglat-Pileser I ponownie najechał Kadmuhu, podporządkował je sobie i jako terytorium nadgraniczne przyłączył do Asyrii.