thumb|Pomnik Tajnego Hufca Harcerzy na skwerze Tajnego Hufca Harcerzy w Gdyni (2008) thumb|Tablica pamiątkowa na pomniku z nazwiskami poległych harcerzy (2008) Tajny Hufiec Harcerzy (THH) – polska konspiracyjna organizacja harcerska działająca na Pomorzu Gdańskim od końca 1939 roku do zakończenia II wojny światowej.
Historia Tajny Hufiec Harcerzy powstał 15 listopada 1939 roku w Gdyni z inicjatywy drużynowego Czarnej Trzynastki Witolda Nickiego ps. „Morski Orzeł”. Na jego czele stała trzyosobowa rada, w skład której weszli: phm. Henryk Szymański, Witold Niecki, Tadeusz Hartel. Na czele rady stanął Szymański, którzy przyjął pseudonim „Samotny Jastrząb”. 1 stycznia 1940 roku wydano rozkaz organizacyjny, nakazujący bezwzględną walkę z okupantem, utrzymanie ducha polskości i miłości do ojczyzny oraz kontynuowanie ideologii i tradycji Związku Harcerstwa Polskiego.
W początkowym okresie w skład THH wchodziły luźne zastępy i grupy harcerskie oparte na systemie trójkowym. Ochotników przyjmowano od 16 roku życia;