3 czerwca zdobywają Przemyśl po czym front na kilkanaście dni zatrzymuje się na rzece San, skąd wkrótce rusza atak na Lwów. Natarcie na Rawce i w okolicach Warszawy nie przynosi powodzenia. W walkach tych bierze udział polski Legion Puławski walczący po stronie Rosjan (bitwa pod Pakosławiem). w połowie maja rusza następna ofensywa niemiecka na Litwie skierowana na Twierdzę Kowno, której Niemcy jednak nie zdobywają. 12 czerwca zostaje podjęta nowa ofensywa austro-węgierska w Galicji. Austriacy 22 czerwca odbijają Lwów. W wyniku akcji Austro-Węgier i Niemiec powstaje duże wybrzuszenie frontu w okolicach Warszawy i pod koniec czerwca rosyjskie dowództwo przyjmuje plan wycofania wojsk na linię Niemen-Bug w wypadku zbyt wielkiego nacisku państw centralnych (tzw. Wielki odwrót). Niemcy postanawiają wykorzystać łuk w Polsce do przełamania frontu. 13 lipca na północy wybrzuszenie frontu zostaje zaatakowane przez niemieckie wojska gen. Gallwitza. Ofensywa jest skierowana na Siedlce. Natomiast od południa wybrzuszenie frontu zostaje zaatakowane przez wojska niemiecko-austriacko-węgierskie gen. Mackensena. Te wojska kierują się na Dęblin. Rosjanie jednak wymykają się z pułapki przeprowadzając Wielki odwrót przy poświęceniu jednostek zawzięcie powstrzymujących niemiecki napór.