thumb|Pomnik Władysława w Gielniowie thumb|Relikwia Władysława z Gielniowa w parafii bł. Władysława z Gielniowa w Warszawie Władysław z Gielniowa (również Ładysław Jan z Gielniowa lub Władysław (Ładysław) Gielniowczyk; ur. ok. 1440 w Gielniowie k. Przysuchy, zm. 4 lub 5 maja 1505 w Warszawie) – polski poeta-pieśniarz średniowieczny, kaznodzieja, bernardyn, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się w ubogiej mieszczańskiej rodzinie ok. 1440 r. w Gielniowie, otrzymując na chrzcie imię Marcin Jan. Gdy ukończył szkółkę parafialną w 1462, wstąpił na Akademię Krakowską, jednak jeszcze tego samego roku porzucił studia i wstąpił do krakowskiego zakonu franciszkanów obserwantów, zwanych bernardynami, przyjmując tam imię zakonne Władysław (Ładysław). Prawdopodobnie zgromadzenie to wybrał, kierując się dużym poważaniem wśród braci takiej formy pobożności, która miała związek z twórczością artystyczną. Bernardyni popierali organizowanie bractw tercjarskich i przedstawień jasełkowych. Ponadto poważaniem cieszyli się bracia piszący kolędy, pieśni sakralne.