Rozpowszechniał wydawnictwa samizdatowe. W 1969 r. został skazany na karę łagru za „szkalowanie władzy radzieckiej”. Jak sam twierdził, do jego procesu doszło z powodu wcześniejszej budowy świątyni oraz na skutek donosu jego kolegi z seminarium, Leonida Swystuna.
Karę odbywał w obozie w Kyzył-Tepa. W czasie zamieszek w łagrze stracił nogę. W związku z tym faktem w 1972 został zwolniony i wrócił do służby duszpasterskiej w eparchii taszkenckiej (w Ferganie i Krasnowodsku). Następnie działał w eparchii ryskiej.
Od 1976 r. służył w eparchii pskowskiejA. Jefimow, Смиренный борец.. W 1992 r. przy parafii Świętych Niewiast Niosących Wonności w Pskowie założył szkołę regentów chórów cerkiewnych. Rok później założył przytułek dla niepełnosprawnych sierot przy cerkwi św. Mateusza w Pskowiczach. Był proboszczem obydwu wymienionych świątyń.
Od 1993 r. pozostał w konflikcie z ordynariuszem eparchii pskowskiej biskupem Euzebiuszem. Twierdził, że hierarcha uniemożliwiał mu prowadzenie dalszej aktywności społecznej. Zarzuty te, zawarte w wydanej w 2002 książce ks. Adielgiejma Dogmat o Cerkwi w kanonach i praktikie, biskup Euzebiusz określił jako kłamliwe, a samą książkę nazwał szatańską.