Twierdził, iż w Cerkwi cała realna władza znalazła się w rękach biskupów ordynariuszy. Oskarżał ich także o wystawne życie, zarzucał im bezkompromisową kampanię na rzecz odzyskania straconych w epoce radzieckiej obiektów sakralnych (także kosztem utworzonych na terenie dawnych dóbr cerkiewnych internatów czy szpitali). Hierarchii cerkiewnej zarzucał samowolę, kapłanom prawosławnym – łamanie prawa, twierdził, że statuty wewnętrzne Cerkwi nie są zgodne z rosyjskim prawem świeckim. Jako jeden z nielicznych duchownych Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego bronił Pussy Riot, twierdząc, że ich happening w soborze Chrystusa Zbawiciela był reakcją na postępowanie Cerkwi.
Diakon Andriej Kurajew nazwał ks. Adielgiejma „ostatnim wolnym kapłanem w Patriarchacie Moskiewskim”Диакон Кураев о смерти Адельгейма: „Сатана душил его через псковского митрополита”..
Wykładał w prywatnym teologicznym Instytucie św. Filareta w Moskwie. Był żonaty, miał trójkę dzieci.
Publikacje Догмат о церкви в канонах и практике, Psków 2002 Перспективы диалога в Русской Православной Церкви, Moskwa 2004
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Radzieccy dysydenci Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Eparchia pskowska Kategoria:Ludzie urodzeni w Rostowie nad Donem