Nazwa "Wolni Oficerowie", według wspomnień as-Sadata, została wprowadzona w 1950.
Do 1952 grupa Wolnych Oficerów liczyła 327 członków (na ogólną liczbę ok. 5500 oficerów egipskich).
Wolni Oficerowie nie sformułowali szczegółowego programu politycznego. Program ogólny, sformułowany w 1951, zakładał walkę z nierównościami i niesprawiedliwością społeczną, wymianę klasy panującej (wobec upadku i korupcji ówczesnych elit), zlikwidowanie zależności od Wielkiej Brytanii i podjęcie walki z imperializmem, likwidację feudalizmu, rozwój gospodarki przy ważnej roli inicjatywy prywatnej i równocześnie aktywnym udziale państwa. Członkowie organizacji sympatyzowali z różnymi środowiskami politycznymi. Niektórzy z nich należeli równocześnie do Stowarzyszenia Braci Muzułmanów. Spora grupa należała w przeszłości do partii Młody Egipt. Jusuf Siddik i Chalid Muhji ad-Din mieli związki z komunistycznym Demokratycznym Ruchem Wyzwolenia Narodowego. Ali Sabri kontaktował się natomiast z ambasadą Stanów Zjednoczonych. W ten sposób o Wolnych Oficerach wiedziała amerykańska dyplomacja i wywiad, odnosząc się do organizacji przychylnie.